X
تبلیغات
مجمع تحصیل کردگان اسدآباد ساکن تهران

مجمع تحصیل کردگان اسدآباد ساکن تهران

دیدگاهها ونظرات

از اسعدآباد تا اسدآباد


چند روز پيش در يكي از كتابخانه ها « لغتنامه دهخدا» را مي پاليدم . بزرگان اهل قلم نيك مي دانند كه كتاب موصوف شايد بزرگ ترين دائره المعارف چند جلدي زبان فارسي است . من به فراخور نيازم موضوع خاصي را مي جستم . مثلا مي خواستم بدانم واژه « جرمشناسي » (criminology) در اين كتاب چه تعريفي دارد . آيا مفهوم اين واژه آنطور كه در ترمينولوژي خاص خودش آمده ، تعريف شده يا نه ؟ ويا اينكه...

اما از قضا چشمم نه به واژه جرم ، كه بنام نامي « جمال الدين اسد آبادي » افتاد . يا دم آمد باري ، سالها پيش همين صفحه را يكبار ديده بودم . چيز زيادي هم از آن صفحه بيادم نمانده بود . نظرات دهخدا را خط بخط خواندم و آمدم پايين صفحه . مرحوم دهخدا كه عرق ملي گرايي نرم و ملايم و تلطيف شده اي داشته و اين البته بر كساني كه با آثار گرانسنگ وي آشنا هستند هيچ مستور نيست ؛ به حكم تحقيق و تتبع در احوال و آثار مشايخ با تكيه به « نقل » و نه « عقل » سعي بليغ نموده تا همچون آقاي هادي خسروشاهي از زبان يگانه شاگرد ممتازسيد جمال ، مثلا مرحوم آقاي عبده سندي براي ايراني بودن سيد اسد آبادي خويش دست و پا كند ... اما دهخدا اگر چنان احساسي دارد - كه البته بخودي خود نه عيبي است و نه ننگي و چه بسا خود مزيتي است از مزايا - آن قدر شهامت و مردانگي هم دارد كه كار نقل را به پاي هواي سركش خود قرباني نكند و همچون هادي هرچه از پس و پيش عروه الوثقي بيابد كه بدرد ايرانيزه كردن سيد نخورد واز شانس خوشش ، افغانها هم سخت درگير جنگ ودست به گريبان يك ديگرباشند ، طومارش را بيكباره در هم زند . آنگاه سخني را از كتاب « وفيات معاصرين » اثر نويسنده ايراني محمد قزويني چنين نقل مي كند :

« جمال الدين رجل سياسي معروف قرن اخير و صاحب جريده ء عربي عروه الوثقي منطبعه در پاريس در پنجم شوال هزار و سيصد و چهارده قمري مطابق نهم مارس هزار و هشتصد و نود و هفت ميلادي در استانبول در حدود شست سالگي وفات يافت . شرح احوال او در بسياري از كتب و مجلات فارسي و عربي آن عهد نگاشته شده و از اعجب عجايب آنست كه تا كنون هيچكس به نحو قطع و يقين نتوانسته معلوم كند كه اين شخص ايا ايراني بوده از اهالي اسدآبادهمدان چنانكه بسياري از ايرانيان ادعا مي كنند و چنانكه يكي از اهالي اسد اباد كه خود را خواهر زاده ء او معرفي كرده و چند سال قبل رساله ء در اين خصوص منتشر ساخته و اعضاء خانواده ء او به عقيدهء خود هنوز در اسد اباد هستند يكايك معرفي و برشمرده ، يا افغاني و از اهالي « اسعد آباد» از قراي كابل چناكه افغانها ومصريان و شاميان ادعا مي كنند و چنانكه خود سيد جمال الدين نيز در عموم نوشته جات و مؤلفات خود هميشه ( جمال الدين افغاني ) امضاء مي كرد و چنانكه تاريخ افغان از تاليفات او موسوم به ( تتمته البيان في تاريخ الافغان) نيز قرينه اي است قوي بر افغاني بودن او وقرينه ء مؤيدهء ديگر نيز آنكه در اواخر سال 1323 شمسي ( 1363 قمري ) دولت افغانستان از دولت تركيه درخواست نمود كه جنازهء آن مرحوم را كه از همان سال وفاتش در سنهء 1314 قمري در استانبول مدفون يا امانت گذارده شده بود اجازه دهند كه بكابل انتقال داده شود ، دولت تركيه نيز جواب مساعد داده عظام رميم آن مرحوم را با تشريفات فوق العاده مجلل از استانبول برداشته بكابل انتقال دادند و بعضي جرايد ايران در اين باب اعتراضاتي نمودند و اگر في الواقع چنانكه بعضي ايرانيان ادعا ميكنند وي ايراني بوده و تبعهء ايران بوده ، اولا چگونه دولت افغانستان در مرئي و مسمع جهانيان اين تقاضا {را} از دولت تركيه نموده كه جنازهء يكي از اهالي اسد آباد همدان را از استانبول بكابل نقل دهند و در آنجا مدفون سازند . ثانيا چگونه دولت تركيه اين درخواست عجيب را پذيرفته و بدون چون وچرايي و سؤال و جوابي و مذاكراتي با دولت ايران اجازه داده كه نعش يك رجل سياسي ايراني را اگر في الواقع ايراني بوده از مملكت خود به مملكتي ثالث انتقال دهند .

اين فرضيات في الواقع باور نكردني و خارج از عرف و قياس و منطق و مخالف عادات و رسوم متعارفهء بين ملل و دول است . باري حل اين مسئله براي كسي كه خالي از تعصبات خشك با شد به هيچوجه معلوم نيست . »

( لغتنامه دهخدا جلد 45 حرف ج ، به نقل از وفيات معاصين آقاي محمد قزويني از مجلهء يادگار ، سال سوم ، شماره چهارم )

برگرفته از وبلاگ آدراپانا

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام خرداد 1389ساعت 5:36  توسط  فرهادی  | 

نام قدیم اسدآباد چه بوده ؟

آدرآپانا در گذر زمان شاید زمان طولانی بود که میخواستم در رابطه با اسدآباد یا بقول آبراهام جکسون "آدرآپانا" مطلبی بنویسم که چگونه این شهر با قدمتی به وسعت تاریخ مورد بی مهری قرارگرفته است شهری که زادگاه انسانهای بزرگی چون سید جمال الدین ؛ قاضی عبدالجبار معتزلی ، میر عماد الدین الهی که از شعرا وادبا و صغرا آزرمی اولین زن پاتو لوژیست ایران بوده است و بقول میرزاآقا عسگری " ..وشهر من اسد اباد /ابیات عاشقانه دیرینیست/ که برلبهای آبی خان گرمز اواز میشود / شهری که ریشه های من در آن است...." و به دنبال بهانه ای بودم تا از زبان اهل فنی و درد کشیدهای بیشتراز زادگاهی که امید به آبادی و پیشرفت و همدلی اش دارم بنویسم . تلاش برای معرفی جایگاه این شهر در تاریخ و شناساندن آن نیازمند همت بلند ودغدغه های متعالی در این زمینه است و علی رغم نوشته های کم و بیش در این مورد ؛هنوز نسبت به جایگاهی که باید داشته باشد شناخته شده نیست . در سالهای اخیر تلاشهای بی وفقه یکی از فرهنگیان بازنشسته این شهرستان در جمع آوری وتالیف آداب و رسوم ؛فرهنگ وموقعیت جغرافیایی واجتماعی این شهرستان بسیار حائز اهمیت بوده است و این تلاشها با نام محقق, شاعرومعلم پرتلاش سید رضا ابو القاسمی گره خورده است. اشنایی با سید رضا ابو القاسمی: اخذ مدرک لیسانس در 5 ترم از دانشگاه تهران سید رضا ابوالقاسمی که در سوم اذر 1323 در محله سیدان اسداباد در خانواده ای فقیر و بسیار مذهبی متولد شد به دلیل با سوادبودن خانواده از 6 سالگی به مدرسه رفت .تاسوم دبیرستان را دراین شهر تحصیل نمود وبعلت فشار زندگی و ازدواج زود هنگام علی رغم داشتن موقعیتهای مناسب تحصیلی در سال 1340 به شغل معلمی پرداخت ؛با داشتن حافظه بسیار قوی و پشتکار فراوان دیپلم را بدون معلم ومدرسه اخذ کرد و در دانشگاه تهران در رشته ادبیات فارسی پذیرفته شد ود رطول 5 ترم به اخذ مدرک لیسانس از دانشگاه تهران با معدل 20 شد و از آنجایی که شاگرد "الف " دانشگاه بود بدون کنکور در مقطع فوق لیسانس و دکترا پذیرفته شد. سرپرستی اموزش پرورش اسداباد مرگ پدر و هزینه های زندگی وسرپرستی خانواده اجازه تحصل به او را نداد . وی سپس بعنوان مسئول آموزش پرورش شهر اسداباد منصوب شد . وی در سال 55 مدیرفرهنگی استان برگزیده شد و جهت اخذ مدرک دکتری مدیریت در کالیفرنیایی جنوبی انتخاب شد که با مقارن شدن با وقایع انقلاب از ادامه تحصیل بازماند و به کشور بازگشت تا به همشهریان خود خدمت کند خدمات ارزنده 33 سال خدمت در آموزش پرورش .14 سال تدریس در آموزشگاه های مختلف پس از بازنشستگی در رشته های ادبیات فارسی و عربی تالیف کتا بهای "رویای صادقه"و" زن یکی از علل جنگها "که دردست چاپ می باشد و چاپ چندین عنوان مقاله در مجلات و تاسیس انجمن ادبی سید جمال الدین اسدابادی در سال 75 به سرپرستی وی از جمله کارهای ارزنده ایشان است آدرآپانا در گذر زمان نام کتاب ارزشمند بسیار جامع و دقیق ایشان است که در 1200 صفحه تالیف شده است سید رضا ابوالقاسمی دراین رابطه گفت: زمینی که اولین بار پوستم انرا لمس کرد همین اسداباد محله سیدان است. عشق به وطن باعث شد که درباره زادگاهم تحقیق کنم وبه کم وکیف آن از بدو پیدایش اطلاعاتی جمع آوری کنم.وی ادامه داد : علاقه وافر وشوقی بی حد به زاد بوم خود وتاریخ آن دارم و هر وقت داستان یا نکته ای می شنیدم که راهی به زاد گاهم اسداباد می برد و اسمی از آن برده میشد گویی به همه امال خود رسیده ام. ابوالقاسمی گفت :وقتی گذشته این مملکت را بخاطر می آورم پرده هایی زشت وزیبا ,وحشت انگیز و شادی آفرین اکنده به غم و اندکی شادی و تلاش بی حد به نظر می رسد . این گوشه مملکت هم به دلیل موقعیت خاص خود که بین راه عبور دو شهر باستانی هگمتانه یا همدنه والی پی یا قره سیین یا کرمانشاه قرار گرفته و از ارضی مزروعی ودشت وسیع و پر برکت واب و مرتع و چشمه هم برخوردار است خالی از ضربات روزگار ودور از از وقایع و حوادث کل نبوده فقط این پرده ها وصحنه ها اندکی کوچکتر می شوند و چشم انداز آن وجودم را لبریز از غم و اندوه و گاهی شادی وغرور میکند ایشان اضافه کردند:اولین صحنه مردمانی را می بیننم که با احشام خود از محل اولیه خود به علت عدم امکانات یا خشکسالی رانده شده وبا شتاب به جستجوی خود از محل اسکان برآمده ووقتی از گردنه سرازیر میشوند وسعت دشت اسداباد یا ادراپانا را می بینند انرا بهترین محل و مناسبترین مکان زندگی دانسته وبا بومیان اینجا دست و پنجه نرم کرده و انها را وادار به تغییر مکان نمود و سرانجام در خود حل کنند و پایه زندگی نهاده میشود خانه های کج ومعوج که فقط دیواره وسقفی برای پناه از سرما وبرف و باران بوده ساخته میشود کمکم تمدنی بوجود می اید که ناگاه یورشهایی از غرب آن آغاز و همه را دستخوش نگرانی میکند سواران وارابه و پیادگان مسلح قوم آشور از راه می رسند. ابوالقاسمی در خصوص نام اسداباد گفت: نام گذشته اسداباد تا قبل از اسلام ادر اپانا بوده چنان که آبراهام جکسون در کتاب ایران پیشین وایران کنونی به آن توجه نموده واین نام را برای آن ذکر کرده . این اسم از سه واژه آدر به معنای اتش ؛ اپ بمعنای آب و آنا که مخفف کلمه اناهیتا ست تشکیل شده که معنای آب اتش ناهید است و میدانیم که این دو عنصر چقدر در گذشته مقدس بوده اند مخصوصا در کشور بی اب و کم اب ما . وی ادامه داد :در باره اسداباد نوشته ای مبسوط که شامل همه زمینه ها ی مختلف شود تا بحال نوشته نشده است هر چند زمزمه های در این رابطه بگوش میرسد وامید است که این زمزمه ها به بانگ بلند و آوازی جذاب تبدیل شود. سید رضا ابوالقاسمی در پایان گفت : مطالبی که در این کتاب به ان اشاره شده اعم از بافت شهر در قدیم واکنون ,وقایع تاریخی ,بزرگان علم وادب و حدیث,ضرب المثل ها، اعتقادات دینی وعرفی ,زبان ولهجه وکلمات اسدابادی ,جشن ها ,عزاداری ها,پزشکی در گذشته ، مکتب خانه ها , خوانین بزرگ مخصوصا ریشه طایفه ها ی سرشناس مثل افشارها ,خزایی ها,محمد ولی خان میر پنج ...مسائل اعتقادی ومقایسه آنها با دین زرتشت واهل حق و...میباشد./منبع وبلاگ بدون مجوز

برگرفته از وبلاگ زادگاه من

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم خرداد 1389ساعت 3:4  توسط  فرهادی  | 

با اسدآباد بیشتر آشنا شوید

اسدآباد منطقه‌اي تاريخي است كه قدمت آن به پيش از اسلام مي‌رسد. دليل اصلي اهميت اسدآباد، قرار گرفتن آن بر سر راه اصلي و قديمي ايران مركزي به بين‌النهرين است. از آن‌جا كه اسدآباد، در دوره‌هاي مختلف تاريخي صحنه كارزارهاي بسياري بوده تغييرات فراواني در طول تاريخ در آن به وجود آمده است. شهرستان‌اسدآباد در 47 كيلومتری باختر همدان و در مسير راه اصلی همدان – كرمانشاه قرار دارد.اساس‌اقتصاد شهرستان اسد آباد بر كشاورزی، دام‌داری و تا حدودی‌بر صنايع دستی استوار است. محصولات كشاورزی و باغی و انواع فرآورده های دامی و صنايع دستی از صادرات مهم اين شهرستان محسوب می‌شود. درشهرستان اسدآباد صنايع دستی از جايگاه خوبی برخوردارهستند. بافت قالی، گليم و جاجيم در اين شهرستان رواج دارد. در منطقه اسدآباد در حدود 8000 دستگاه قالي بافي وجود دارد كه عمدتا در روستاهاست. دارها عموما از نوع تبريزي و با چله گردان بوده و بعضا از نوع دارهاي فارسي (با چله دوختي) نيز استفاده مي‌شود. بافت معمولا با قلاب و بيش‌تر يك پوداست و فرش‌هاي خوب گاه‌بادو پود بافته مي شود. بناي يادبود سيدجمال‌الدين اسدآبادي، سنگ‌نبشته‌آقاجان بلاغي، تالاب و امام‌زاده پير سلمان، منطقه شكار ممنوع دشت اسدآباد، پل شكسته خسروآباد، باغ‌هاي دربند و آب‌انبار شاه‌عباسي از جمله مكان‌هاي ديدني و تاريخي شهرستان اسدآباد به شمار مي‌روند.

مکان های دیدنی و تاریخی


بناي‌يادبود سيدجمال‌الدين اسدآبادي، سنگ‌نبشته‌آقاجان بلاغي، تالاب و امام‌زاده پير سلمان، منطقه‌شكارممنوع‌دشت اسدآباد، پل شكسته خسروآباد، باغ‌هاي دربند و آب‌انبار شاه‌عباسي از جمله مكان‌هاي ديدني و تاريخي شهرستان اسدآباد به شمار مي‌روند.  

 

صنايع و معادن


اسدآبادبه لحاظ صنايع و معادن داراي رونق است. از كارخانه‌های مهم اين شهرستان می توان كارخانه‌های صنايع غذايي، آسفالت‌پزی، سنگ بری، بلوك زنی، پلاستيك سازی، قندريزی، واشر سازی، توليد لولا و ابزار يراق نام برد. سه معدن سنگ آهن، ‌چنار، سنگ آهن گلالی و سنگ سيليس واقع در كوه گردنه اسدآباد مورد بهره برداری هستند. 


کشاورزی و دام داری


اسد آباد يك منطقه‌ي است و آب مورد نياز برای كشاورزی از قنات ها و رود ها تامين می شود عمده محصولات كشاورزی اين شهرستان عبارتند از : گندم، جو، ذرت، بنشن، تره بار، انگور، سيب درختی، آلو، زرد آلو، هلو، گردو و بادام. شهرستان اسد آباد به علت موقعيت جغرافيايی ويژه، و بهره مندی از دو ناحيه جلگه و کوه پايه‌ای، دارای شرايط مناسب برای کشاورزی و دام‌داری است. در مراتع ييلاقی مرغوب اين شهرستان دام‌داری به شيوه‌ی روستايي و عشايری رواج داشته، دام و فرآورده های دامی از جمله صادرات اين منطقه محسوب می شوند. تيره هايی از ايل تركاشوند در اين منطقه كوچ و رفت و آمد می كنند كه تابستان ها را در مناطق شمال تويسركان به دام‌داری و كشت محدود می پردازند.  

 

مشخصات جغرافيايي


شهرستان‌اسدآباد در 47 كيلومتری باختر همدان و در مسير راه اصلی همدان – كرمانشاه قرار دارد. آب‌و هوای اسد آباد نسبتا سرد و نيمه خشك است و مركز اين شهرستان در 48 درجه و 7 دقيقه درازای خاوری جغرافيايی و 34 درجه و 47 دقيقه پهنای شمالی و بلندی 1585 متری از سطح دريا واقع شده است. شهرستان اسدآباد از شمال به قروه ( از شهرستان های استان كردستان ) و سنقر ( از شهرستان های استان كرمانشاه ) از خاور به شهرستان های همدان و تويسركان، از جنوب به كنگاور ( از شهرستان های استان كرمانشاه ) و از باختر به شهرستان كرمانشاه محدود می‌شود. اسدآباد از يك بخش مركزی و بخش آجین تشكيل شده است و قوری‌چای، خرم‌رود و دربندرود مهم ترين‌رودخانه های اين شهرستان به شمار مي‌آيند.
تيره هايی از ايل تركاشوند در اين منطقه كوچ و رفت و آمد می كنند كه تابستان ها را در مناطق شمال تويسركان به دامداری و كشت محدود می پردازند. اهالی شهرستان اسد آباد به زبان تركی و فارسی با گويش های كردی و لری صحبت می كنند. دين آن ها اسلام و
مذهب شان شيعه است. شهرستان اسد آباد در سرشماری سال ۱۳۸۵ تعداد۱۰۴۵۶۶نفر جمعيت داشته است. اسد آباد در مسير راه اصلی همدان – كنگاور و در 47 كيلومتری شهر همدان و در 32 كيلومتری شهر كنگاور واقع شده و راهی فرعی به طول 53 كيلومتر تا شهر سنقر و راهی فرعی به طول 49 كيلومتر تا شهر تويسركان از مهم‌ترين مسيرهاي دسترسي به اطراف به شمار مي‌آيند. 


وجه تسميه و پيشينه تاريخي


قرار گرفتن اسد آباد در يكی از نواحی باستانی و بر سر راه اصلی و قديمی ايران مركزی به بين النهرين،‌ پيوسته اهميتی منزل‌گاهی و ارتباطی به اين شهر كوچك داده است. به روايت مورخين مطبخ خسرو پرويز در دهی به همين نام در ناحيه اسد آباد قرار داشته است. اسد آباد در 811 م. صحنه نبرد ميان لشگريان مأمون و امين، پسران هارون الرشيد بود كه به پيروزی طاهر، فرمانده سپاه مأمون انجاميد و به دنبال آن ايالت جبال به دست مأمون افتاد. اسد آباد به روايت مورخين، تا كنون صحنه كارزارهای زيادی بوده است. اسد آباد در دوره قاجار يكی از توابع همدان بوده است. در اين زمان دو راه اين شهر را به همدان، از طريق گردنه اسد آباد متصل می ساخت كه عبور از هر دو راه، به ويژه در زمستان با مشكلاتی همراه بوده است. ناصر الدين شاه در سفر به كربلا از بسياری آبادی های متعلق به خان های افشار در اين ناحيه گزارش می دهد. اسد آباد در سال های اخير به سبب اينكه زادگاه سيد جمال الدين اسد آبادی بوده اهميتی دوباره يافته است. آثار و ابنيه تاريخی و به جای مانده از گذشته نشان از پيشينه غنی تاريخی اين منطقه دارد.
 

برگرفته از وبلاگ ایرانگردی - جهانگردی ....

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم خرداد 1389ساعت 2:11  توسط  فرهادی  | 

درخواست عضویت

با سلام

به حول قوه الهی وبا تلاش مستمر وپیگیر هیئت موسس موفق به ساماندهی تحصیلکردگان شهرستان اسدآباد ساکن استان تهران شده ایم بدینوسیله از کلیه همشهریان تحصیلکرده در مقاطع کاردانی ‌‌- کارشناسی - کارشناسی ارشد - دکترا وبالاتر دعوت بعمل می آوریم تا درصورت تمایل در قسمت نظر بدهید (در پایین این متن به رنگ آبی دیده می شود) مشخصات کامل خود را به همراه آدرس پستی - تلفن تماس وآدرس ایمیل درج نموده تا در اسرع وقت با آنها تماس حاصل نموده ویا برای آنها ایمیل ارسال نماییم .   
                                                                                                            با تشکر
                                                                                                         هیئت موسس

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد 1389ساعت 23:17  توسط  فرهادی  | 

چنار شیخ

چنار شیخ یکی از روستاهای واقع در اسدآباد همدان است. این روستا از نظر وسعت بزرگ‌ترین روستایی است که در شهرستان اسدآباد وجود دارد. جمعیت ان نیز بیش از پنج هزار نفر می‌باشد. زبان این روستا فارسی با گویشی قدیمی (بازماندهٔ پهلوی باستانی) و با واژه‌های دخیل فراوانی از لری ، کردی و ترکی است. محصولات کشاورزی عمدهٔ آن انگور و گردو است. در کنار کشاورزی ، دامداری نیز در چنار رواج دارد. یکی از حرفه‌های اصلی اهالی این روستا هنر گچبری و سفیدکاری است که در این هنر بسیار مشهور هستند. همچنین در رشته‌های ورزشی والیبال ، کشتی و تکواندو رتبه‌های کشوری و جهانی دارند. از آثار دیدنی چنار می‌توان به امامزاده هادی (ع) و حمام های قدیمی بالا و پایین اشاره کرد.روستای چنار سفلی با اسدآباد 12 کیلو متر فاصله دارد. اهالی این روستا عمدتا تحصیل کرده اند. در چنار دو مدرسهٔ ابتدایی ، دو مدرسهٔ راهنمایی و یک مدرسهٔ راهنمایی شبانه روزی ، دو دبیرستان و دو باشگاه ورزشی وجود دارد و کتابخانهٔ عمومی چنار در حال احداث است. نشریه‌های چناری «چرتیک» و «تنار» به صورت گاهنامه بیش از یک سال است که در چنار شیخ منتشر می‌شوند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم خرداد 1389ساعت 0:45  توسط  فرهادی  | 

ایل چهاردولی

چهاردولی ها در استان همدان

چهاردولی ها در شهرستان اسدآباد در غرب استان همدان ساکن هستند. زبان مردم این شهرستان زبان لکی نظير ساکنین شهرستانهای لک نشین مجاور، یعنی ملایر، نهاوند و به خصوص تویسرکان است. روستاهای نسبتاً زیادی در اطراف شهر اسدآباد پراکنده اند. اهالی این روستاها عمدتاً به زبان های لکی و کردی و ترکی صحبت می کنند.

چهاردولی اسدآباد یکی از دهستانهای چهارگانه شهرستان اسدآباد است. این دهستان در شمال بخش واقع شده و از شمال به دهستان چهاردولی بخش قروه ، از جنوب به دهستان جلگه افشار، از خاوربه کوه آلماقولاغ و از جانب باختر به دهستان کلیائی اسدآباد محدود است . قسمت مرکزی شمال دهستان دشت ، و جنوب باختر و خاور آن کوهستانی است . سردسیر است . زمستانهای آن طولانی و تابستان های آن معتدل است . قریه های کوهستانی از چشمه ها و قریه هائی که در دشت واقع اند ازرودخانه ٔ شهاب آبیاری میشوند. محصول عمده ٔ دهستان : غلات ، حبوبات ، پیاز، توتون و لبنیات است . این دهستان از 27 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود 8 هزار نفر است . مرکز دهستان آبادی چنار عباسخان و قراء مهم آن : کمک ، پیرملو، ایوراع ، قره بلاغ ، آهوتپه ، حسن آباد میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم خرداد 1389ساعت 21:9  توسط  فرهادی  | 

شهر آجین

در سال ۱۳۸۸ شهرستان اسدآباد به دو بخش مرکزی و بخش آجین تقسیم شده است. و اینک این شهر با ۳۰ روستا و ۱۳۰۰۰ نفر جمعیت ، دومین شهر این شهرستان محسوب می شود.



موقعیت شهر:

آجین ، شهری ( مرکز بخش پیرسلیمان ) در ۲۰ کیلومتری غرب اسدآباد همدان ، دارای آب و هوایی معتدل در تابستان و سرد در زمستان ، با ۳۵۰۰ نفر جمعیت می باشد. البته باید متذکر شد که که این شهر بیشترین کوچ را از نظر جمعیتی در شهرستان را دارد ، به طوری که جمعیت خارج شده از آجین چندین برابر جمعیت فعلی خود شهر می باشد و دلیل عمده کوچ از این مناطق ، بیکاری ، فقر و جنگ های قبیله ای بوده است. این گروهها بیشتر در جنوب غرب تهران ، همدان ، کرمانشاه ، اسدآباد و ... زندگی می کنند. موقعیت جغرافیایی آجین: بين مدار 34 درجه و 44 دقيقه عرض شمالي و 47 درجه و 50 دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ قرار گرفته است .

اطلاعات بیشتر:

بخش پیرسلمان بمرکزیت آجین واقع در غرب شهرستان اسدآباد با 30 روستای تحت پوشش متشکل از دهستانهای تابعه پیر سلمان ( 10 روستا ) , کلیائی ( 13 روستا ) , جلگه ( 5 روستا ) و دربند رود (2روستا) بوده که بر اساس آخرین سرشماری نفوس و مسکن 85 این بخش با تعداد 3225 خانوار و جمعیتی بالغ بر 13981 نفر می باشد که مرکز بخش آن دارای 769 خانوار و 3353 نفر جمعیت می باشد که از لحاظ امکانات آموزشی دارای 3 مقطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان در دو شیفت دخترانه و پسرانه با جمعیت دانش آموزی 551 نفر مشغول تحصیل می باشند.همچنین مردم آجين به زبان تركي تكلم مي كنند.


+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم خرداد 1389ساعت 20:49  توسط  فرهادی  | 

بیوگرافی شهرستان اسدآباد

شهرستان اسدآباد با ۱۰۴٬۵۶۶ نفر جمعیت[۱] یکی از شهرستان‌های استان همدان ایران است که در مجاورت استان کرمانشاه قرار دارد. شهر اسدآباد مرکز این شهرستان است.

تعدادي از ايل ترك زبان افشار در زمان سلجوقيان به اين منطقه كوچ كردندو سپس نادر شاه افشار گروه ديگري از افشار ها را به اين منطقه وارد كرد به همين علت به اسدآباد افشار نيز معروف است

پيشینه تاريخي :

اسدآباد شهري است كه به فرمان سعدوقاص تقريبا در محل امروزي شهر بنام سعدآباد بنا شد كه همين اسدآباد كنوني مي باشد.

اسدآباد زادگاه سید جمال‌الدین اسدآبادی است.

دشت افشار در اسدآباد از لحاظ کشاورزی بسیار حاصلخیز می‌باشد و انواع محصولات کشاورزی و صیفی جات در آن کشت می‌شود و می‌توان این منطقه را خود کفا دانست.

دشت افشار اسدآباد محل زندگی پرنده‌ای کمیاب به نام میش مرغ يا دقداق است


اسدآباد، شهری است با جمعیت حدوداً یکصد هزار نفر، در غرب استان همدان. شاید اسدآباد به لحاظ ترکیب جمعیتی در ایران کم نظیر، و حتی بی نظیر باشد. در محدوده این شهرستان روستاهای همجواری هستند که متعلق به دو گروه زبانی متفاوت می باشند. هر چند ساکنان اصلی شهر اسدآباد زبان تکلم خود را فارسی می دانند اما با کمی تامل، می توان زبان مردم این شهر را هم خانواده زبان ساکنین شهرستانهای لر نشین مجاور، یعنی ملایر، نهاوند و به خصوص تویسرکان دانست. بعد از انقلاب اسلامی، مهاجرت ترکها و کردهای روستاهای مجاور به این شهر سرعت بیشتری گرفته، عموماً اهالی هر روستا در یکی از محله‌های حاشیه شهر و اتفاقاً در منتهی الیه مسیر مواصلاتی آن روستا به شهر ساکن شده اند. برای مثال اهالی روستای خاکریز در محدوده «چهارراه خاکریز»، اهالی روستای شیرزلی، در ابتدای جاده منتهی به این روستا، واقع در بلوار کشاورز، و به همین ترتیب اهالی روستاهای ترخین آباد، ملحمدره و بیاج در خیابان رفسنجانی، و اهالی روستاهای خنداب و قاسم آباد در محله پشت بیمارستان ساکن شده اند.

قدمت قدیمی ترین شهرک اسدآباد، به بیشتر از دو دهه نمی رسد. در سالهای گذشته و به تناسب رشد جمعیت این شهر، چند شهرک در اطراف آن ساخته شده است. شهرک شهید قندی بزرگترین و قدیمی ترین آنهاست. شهرک های فرهنگیان، شهرداری، سید احمد و شهید خزائی، به ترتیب اهمیت و جمعیت، شهرک های دیگر اسدآباد هستند.

بافت اصلی شهر شامل چند محله است. محله میدان، در گاراژ، قلعه ی بالا، سیدان، سر ویر و سیامکی بعضی از این محله هاست. هنوز آثار خانه‌های قدیمی و کوچه باغها در بعضی از آنها باقی و پیداست.

تراکم جمعیتی شهرستان اسدآباد، به نظر بالاتر از متوسط کشور است. روستاهای نسبتاً زیادی در اطراف این شهر پراکنده اند. اهالی این روستاها عمدتاً به زبان های ترکی ,کردی و چند آبادی هم به زبان های لری و لکی صحبت می کنند. جنت آباد، بادخوره، مزرعه بید، دهبزان، خاکریز، چنار عباس خان، ملحمدره، بیاج، هودرج و ترخین آباد ، آجین، بوجین،سیراوند روستاهای ترک؛ آبادی های بهراز ، موسی آباد، قاسم آباد لک لک، چشمه علی (چهچه قلی)، شمس آباد و کَمک روستاهای کرد؛ چنار شیخ، حسین آباد و ویرایی (شیرزلی)، لرنشین؛ و وندرآباد و خنداب لک هستند.

جاذبه‌های توریستی اسدآباد، 6 مورد را ذکر کرده است؛ اینها عبارتند از: کتیبه آغاجان بلاغی، حمام گلستان، بنای یادبود سیدجمال الدین اسدآبادی، مسجد سلطانی (مسجد جامع)، آب انبار شاه عباس و تالاب پیر سلیمان (فکر می کنم در اسدآباد، پیرسلمان گفته می شود). با وجود سالها زندگی در این شهر، بار اول بود که نام حمام گلستان را می شنوم. درباره حمام گلستان می خوانیم: این حمام در محله «در کاروانسرا» واقع شده است . زمان ورود به حمام با فضایی 6 ضلعی که سقفی گنبدی شکل دارد مواجه می شوید. قبل از حمام رخت کنی هشت ضلعی وجود دارد که به آن «سربینه» می گویند. در این حمام حوضچه‌هایی با آب سرد و گرم وجود داشته است. در بنای این حمام آجر، گچ و مرمر به کار رفته است. به احتمال زیاد ساخت این حمام به دوره صفویه بر می گردد.

 روستاهای اسدآباد

آجین- خاکریز- چنار سفلی و علیا- سیراوند -جنت آباد مزرعه بید- بادخوره -طویلان- کمک-موسی آباد-گذر کجین - کلنگ تپه(حسام آباد)بوجین-اشترجین- هودرج احمدآباد-ملهمدر- ترخین آباد- بیاج -وندرآباد-ده بزان - كوانج.

متذکر می شوم که اخیرن شهرستان اسدآباد به دو بخش مرکزی و بخش پیرسلمان - به مرکزیت شهر آجین - تقسیم شده است.

(آجین در لغت از آجیدن و به معنای شخم زدن می باشد)

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم خرداد 1389ساعت 14:30  توسط  فرهادی  |